Het begon allemaal simpel. Er moest kastruimte komen, dus de meest voor de hand liggende stap, was een busritje naar de lokale IKEA.
Nu is IKEA voor mij net een pretpark. Ik vind het gewoon heerlijk om rond te wandelen en van alles uit te proberen. OK, mijn dochters vinden dat vaak niet zo prettig, maar als ik eenmaal binnen ben, voel ik nu eenmaal die drang opkomen.

Dus, na een lekker goedkoop IKEA ontbijt, lekker wandelen. Met als gevolg, dat ik, zonder gene, op mijn gemak keukens, stoelen, banken, kasten en bedden ga uitproberen. Zeg nou zelf, je wilt toch testen wat je wilt kopen en bij IKEA heb je daar alle ruimte voor. En … niemand die je op de vingers tikt.

Maar we dwalen af … het doel van de dag was kastruimte, en uiteindelijk liepen we dus richting kassa met twee legkasten en een grote ladenkast. Alleen al de naam geeft je vleugels … Aneboda.

Simpele witte kasten met leuke plastic raampjes.
Maar het leukste komt natuurlijk nog … en dat is niet het in elkaar zetten, daarin zijn we ondertussen experts geworden.

Nee, het leukste van een IKEA-meubel is de handleiding, bouwbeschrijving. Want ik blijf het een echte puzzel vinden. Zo’n plaatjesboek met maar één belangrijke tekst. Als je er niet uitkomt, kun je gewoon de IKEA bellen.

Ik heb het nog nooit geprobeerd, maar ik stel me er iets bij voor. Zo iets als … Oh, U heeft de Aneboda gekocht … Heeft U de handleiding gevolgd … Nee, meneer, ik kan U niet komen helpen … Meneer, ik kan hier echt niet weg … Ik verbind U door met de Klantenservice … Tja, een beetje doe het zelver doet het met Gamma …