Vanmorgen was het weer zo ver. Grote, irritante sneeuwvlokken … ik zeg expres irritant, want het gaat nu toch echt vervelen. Dan wel, dan niet … ik ben best wel een liefhebber van de winter … maar nu wordt het gewoonweg vervelend.
Nu, nog geen twee uur later, kijk ik naar een bijna heldere lucht, een volle zon en zie ik alle troep, die vanochtend de nodige uitglijders veroorzaakte, weer verdwijnen (als sneeuw voor de zon 
)
Een paar dagen geleden een auto gehuurd, en vanmorgen had ik meteen weer door, waarom ik zo blij ben met mijn fiets. Wat kunnen mensen ongelooflijk achterlijk reageren, als er ineens sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen.
Goed, dochters waren al lang blij. Allebei netjes naar school gebracht, dus die zijn veilig aangekomen. Maar bij de school van de oudste had ik meteen door, hoe het mogelijk was, dat daar zo vaak “bijna” ongelukken met fietsers ontstaan.
Ze letten werkelijk nergens op. Terwijl je staat te wachten op fietsers, die je netjes voor moet laten gaan, duiken er hele horden vanaf het fietspad aan de overkant vlak langs de auto het straatje naar de school in. Niemand kijkt, rijdt gewoon door … Als automobilist heb je dus ogen aan zes kanten nodig, wil je niet “per ongeluk” zo’n onbesuisde ezel scheppen.
Want anders kan ik deze onbesuisde scholieren niet noemen, gewoon ezels. Hoewel ik zelf veel fiets, en best wel eens ergens snel tussen door duik, is dit gewoon onverantwoord rijgedrag.
Eén steekt over en de rest van de horde, duikt er als een lange sliert achter aan. Wie toevallig van de tegenover gestelde richting komt, moet gewoon remmen … wat geen succes is als sneeuw de wegen besmeurt. Zelfs fietsers, die aan je eigen kant rechtdoor willen (en dus voorrang horen te krijgen), moeten in de rem … de niets ontziende horde duwt zich als het ware het straatje in.
Vreemd genoeg valt mij dit alleen op, als ik zelf weer eens in een auto zit, of zelf rijdt. Hoewel ik al aardig wat jaartjes mijn rijbewijs heb, ben ik toch wel blij, dat wij jaren terug besloten de geldverslinder de deur uit te doen. Toch … als ik dan weer eens een paar dagen heb rondgereden (met of zonder sneeuw) … heb ik voldoende energie om de fiets weer te pakken.
Dus, vanavond gaat de auto weer terug naar de verhuurder en is het weer fietsen geblazen …
Het is alweer de zevende van de maand. Mijn weekje vrij zit erop, over een klein uurtje zit ik al weer op de fiets naar mijn werk.
Iedere dag bloggen lijkt ook geen echte belofte, de afgelopen dagen waren hectisch. Heb naast deze weblog natuurlijk ook een Engelse gezet (Odds and Evens), met als gedachte, dat ik dan een beetje om en om ga bloggen. Of te wel of in het Nederlands, of in het Engels. Maar dit weekend stond bol van allerlei acties.
Zo hadden we natuurlijk afgelopen vrijdag het Sinterklaasfeest op school. Tijdens het feest besefte ik me, dat dit voor mij, als ouder, de laatste keer is, dat ik hieraan mee help. Mijn oudste is nu 19 jaar, dus de afgelopen 14 jaar zijn mijn vrouw en ik al actief voor de school. Dat zijn heel wat Sinterklaasfeesten als je het simpel bekijkt.
Zaterdag en zondag ben ik druk in de weer geweest met de kamer van mijn oudste dochter. Net jarig geweest en van haar verjaardagsgeld bij IKEA een bed gekocht. Dus bed in elkaar, nieuwe planken, TV-steun opgehangen, kortom een productief weekend.
Mijn vrouw heeft onze ouwe getrouwe kunstboom van zolder gehaald en … inderdaad opgetuigd. Sinterklaas was het land nog niet uit en we zaten alweer in de kerstsfeer. Alleen de liedjes ontbraken….
Oh, heerlijk, er zitten bijna twee weken vakantie op en nog een week te gaan. Gewoon lekker thuis, af en toe een dagje er tussen uit en verder rusten, genieten van het weer en lekker bijtanken. Dat laatste is zonder meer nodig, in principe staat mijn volgende vakantie gepland in de eerste week van december.
Vakantie, de uitvinder van dit woord verdient een lintje. Vorig jaar zat ik drie weken te wachten op mooi weer, dit jaar zit ik er midden in. En regen, die ’s nachts valt is niet belangrijk … daar merk ik niets van.
Afgelopen week hadden de kinderen het een beetje voor het zeggen. Binnen het budget mochten ze drie attracties uitkiezen. De keuzes waren simpel.
Duinrel werd gekozen, omdat we hier kortingskaarten voor hadden (toch nog een beetje in de pap te brokkelen). De jongste dochter wilde naar de Apenheul en na lang beraad werd Toverland de derde keuze. Dat ik zo’n beetje alles mocht rijden, waren ze voor het gemak even vergeten…
Dus afgelopen zondag naar Duinrel. Door onze “connecties” op de school van de jongste is dit park geen onbekend terrein. regelmatig zijn mijn vrouw of ik mee geweest op schoolreisje (onze oudste twee zaten op dezelfde school). Daarnaast waren wij altijd fervente bezoekers van het Tiki-bad, een subtropisch zwemparadijs.
Maar Duinrel verliest zijn charme, ondanks de komst van de Falcon, een high speed achtbaan. Toiletten ruiken niet fris, het park ziet er rommelig uit. Daarbij genomen de camping en bungalowpark, die in het seizoen natuurlijk ook open zijn en extra drukte meebrengen.
De laatste keer dat wij in Apenheul en het park Berg en Bos waren geweest, was zeker zo’n twintig jaar geleden. Tussendoor een soort bliksembezoek met school, dus de keuze van onze dochter beviel ons ook. En het beviel ook. Apenheul is door de jaren heen steeds veranderd, maar het blijft gewoon leuk. Je loopt tussen de aapjes, er is een duidelijke wandelroute en alles is gewoon goed verzorgd.
Afgelopen woensdag was het de beurt aan Toverland in Sevenum, ja inderdaad die van SBS6. En … buiten alle verwachtingen. Attracties binnen en buiten, voor jong en oud. En ik heb me eraan gewaagd … de Scooter Bikes, de Rodelbaan en natuurlijk de houten achtbaan Troy. Gewoonweg een sensatie en ik zou haast zeggen Walibi-waardig. En, als neusje op de zalm, schone toiletten … wat een genot.
Tot zover een vakantie blogje met nog een weekje te gaan. Een weekje met tropische temperaturen, als ik de weermannen -en vrouwen moet geloven. Een week waarin SNW haar nieuwe site presenteerd aan de teamleden, een week waarin veel “gevergd” zal worden van de admins en de mods. Maar ook een week, waarin ik zeker nog even zal bruinen voor ik een weekje later de nachtdiensten weer in ga.
It’s not a original idea, I saw it on Alex’s weblog some days ago.
But I’ve added a photo book with all the photo’s of the three little puppies in our life.
A little update is in order. Tomorrow they are already three weeks old. Last Saturday they opened their eyes for the first time. We decided to give the three names, starting with the letter B.
Why? Because their parents, Bindi and Bowie, have names starting with a B too. But it’s tough, to name these three. So, suggestions for one male and two female puppies are welcome.
How are they doing? The oldest one is already the biggest. He is growing and weights almost 1 kilo. The second one is a good eater. Not as good as her big brother, but no problems.
The third isn’t doing very well. She is already the lowest in rank, tries to eat, but isn’t getting enough. We have to feed here some extra milk every day. We have an appointment to make some X-Rays, because there is a possibility that there is something wrong inside. But, she is still alive, although she isn’t gaining enough weight per day.
Still the big question here at home, how many do we keep? OK, there is still no answer. Hopefully soon …
Yesterday our dog went in labour. I don’t know what the vet was thinking, but approx two weeks earlier than we expected … KABOOM … puppies!
At first two, but eventually their were three little rascals squeeking for milk. By the way, Mom and Dad are very happy and doing well.
Some pics….
Big cigar for granddad….. Yes, the vet is sure for at least 80%, our Bindi is going to be a mom.
I just returned from my visit to the vet. He explained what he was feeling, when he examined Bindi. There’s something inside our lady-dog, and he thinks it must be puppies. Bindi is at least 4 to 5 weeks expecting, so at the most we have at least 5 weeks to go.
Oh so nice….. So sooner than expected is this the first sequel in a new story of our life. And my friends here on SNWeblog will share this with us.
Soon to be continued
Not only on Sims 2, but also in real life we own dogs. And like all fools, we took a boy and a girl.
Normally no problem, a dog is a dog, but there is one little thing people (and we also) forget. Take a boy and take a girl and what will happen? Right, they begin to like each other. And what do dogs do, when they like each other … OK, I think you know what I’m talking about!
So this afternoon I have to visit the vet with our lady-dog. The last weeks she isn’t herself, and she had her period only a couple of months ago. But, whatever the results will be, our first grandchildren (ha, ha, ha) are welcome.
So, for now, it’s still a big question. Will be continued …. very soon.