Het begon allemaal simpel. Er moest kastruimte komen, dus de meest voor de hand liggende stap, was een busritje naar de lokale IKEA.
Nu is IKEA voor mij net een pretpark. Ik vind het gewoon heerlijk om rond te wandelen en van alles uit te proberen. OK, mijn dochters vinden dat vaak niet zo prettig, maar als ik eenmaal binnen ben, voel ik nu eenmaal die drang opkomen.
Dus, na een lekker goedkoop IKEA ontbijt, lekker wandelen. Met als gevolg, dat ik, zonder gene, op mijn gemak keukens, stoelen, banken, kasten en bedden ga uitproberen. Zeg nou zelf, je wilt toch testen wat je wilt kopen en bij IKEA heb je daar alle ruimte voor. En … niemand die je op de vingers tikt.
Maar we dwalen af … het doel van de dag was kastruimte, en uiteindelijk liepen we dus richting kassa met twee legkasten en een grote ladenkast. Alleen al de naam geeft je vleugels … Aneboda.
Simpele witte kasten met leuke plastic raampjes.
Maar het leukste komt natuurlijk nog … en dat is niet het in elkaar zetten, daarin zijn we ondertussen experts geworden.
Nee, het leukste van een IKEA-meubel is de handleiding, bouwbeschrijving. Want ik blijf het een echte puzzel vinden. Zo’n plaatjesboek met maar één belangrijke tekst. Als je er niet uitkomt, kun je gewoon de IKEA bellen.
Ik heb het nog nooit geprobeerd, maar ik stel me er iets bij voor. Zo iets als … Oh, U heeft de Aneboda gekocht … Heeft U de handleiding gevolgd … Nee, meneer, ik kan U niet komen helpen … Meneer, ik kan hier echt niet weg … Ik verbind U door met de Klantenservice … Tja, een beetje doe het zelver doet het met Gamma …
Glibberen van stoeptegel naar stoeptegel, de binnenstraten zien eruit als spiegeltjes zonder spiegelbeeld. Fietsers, die weifelend op de fiets door de straat rijden, zoeken het schone spoor. Het is weer echt Nederlands … koud, glad, een verdwaalde sneeuwvlok. Winter in Nederland, als het ook echt winter is, en niet bijna lente.
En, als ik het weerbericht op mijn startpagina bekijk, wordt het de komende nachten echt niet beter. Er zitten verwachtingen richting 7 graden onder nul bij. Dat is koud, alhoewel in Rusland meten ze -34, dus wat loop ik te zeuren. Maar goed … ondanks dit vooruitzicht en de zeer gladde stenen in mijn tuin, stapte ik vanochtend gewoon op de fiets. Glad, maar gelukkig grotendeels te berijden. Om mij gelijktijdig te bescheuren om de mensen, die niet weten hoe ze moeten fietsen als het glad is.
Zoals de slimmeriken die vol in de rem gaan als ze de hoek om moeten. Misschien komt het omdat ik natuurlijk ook wat ervaring op de weg heb in een auto, maar iedereen weet toch wel, dat je met gladheid niet voluit moet remmen. Ok … behalve als je fietst zeker …
De boodschappen zijn in ieder geval veilig thuis gekomen, ik ook. Met een lekker warm bakkie koffie achter de computer gekropen. Windows ligt nog steeds plat, dus verdiep ik mij maar in Linux, dat ik als noodoplossing op de externe harde schijf gezet heb. Doe ik toch nog wat nuttigs vandaag…
Het nieuwe jaar is drie dagen oud, de afgelopen dagen moest ik werken. Dus, het weekend na 1 januari was niet echt een weekend. Tussen alle bedrijven door zie ik mijn goede voornemens al weer de mist ingaan.
Ieder jaar roep ik dat ik stop met roken, minder ga drinken en meer ga sporten. Nu … op 3 januari ben ik er al zeker van, dit gatt weer niet lukken. OK … Minder roken, maar ja …. voor hoe lang?
Eigenlijk bedenk ik me dat ik me niet druk moet gaan maken over goede voornemens. Uiteindelijk is het een soort mythe, op Nieuwjaarsdag roep je allerlei dingen, en de dag erna ben je alweer vergeten wat je allemaal geroepen hebt. Dus … er zijn voornemens, en ik bepaal zelf wanneer ik ze ga uitvoeren (misschien).
Wat zal 2010 ons eigenlijk brengen? Stopt de crisis, komt er een eind aan de donkere wolken? Ik voorspel geen toekomst, ik leef dag voor dag. Iedere dag heeft iets unieks, en dus zie ik wel wat de dag brengt.
Natuurlijk kijk ik verder. Op 1 januari, midden in de nacht, nam ik eigenhandig al het besluit om de December Bloggers op Facebook door te laten gaan. En Rosana heeft dit idee al rijkelijk gesteund de afgelopen dagen. Het veranderen van de Twitternaam was niet meer dan een ingeving, december is inmiddels al drie dagen achter ons….
Dus, en ik hoop met mij en Rosana meerderen, gaan we gewoon door met bloggen en updaten van de Facebook pagina. En soort Blog-station, waar iedereen zijn schrijfsels/tikwerk kan doorgeven om op die manier meer lezers te krijgen.
Op werkgebied kijk ik ook vooruit. Er komen een boel veranderingen en voor de dag- en nachtopvang, waar ik werk, is 2010 een cruciaal jaar. Een jaar waarin we moeten bewijzen, dat we bestaansrecht hebben als het gaat om de opvang van dak- en thuislozen. Gek genoeg eigenlijk, want de opvang draait al meer dan 12 jaar…
Maar dat het een druk jaar met veranderingen gaat worden, dat weet ik wel zeker.
Toch durf ik een beetje toekomst te kijken. Voor Simsnetwerk zal 2010 een onverwacht jaar worden, met een nieuwe look. Op het gebied van De Sims zal er zeker van alles gebeuren, en ook voor Spore verwacht ik nog wel wat actie. Als ik kijk naar verschillende ontwikkelingen, zullen voor mijn andere paradepaardjes (Wii en DS) zeker nog leuke games verschijnen, kortom …. Al met al wordt 2010 best wel interessant, of ik nu wel of niet met mijn voornemens ga stoeien.
Wat me vandaag toch overkwam, schertst alle verbazing. Eén van de leerkrachten op de school van mijn jongste dochter kwam op het schoolplein naar me toe.
Nu zitten we al zo’n veertien jaar vast op deze school, mijn vrouw is daar zelfs peuterleidster, dus voor de leerkrachten ben ik geen onbekende. Daarnaast, met mijn onregelmatige werktijden, zien ze me dus ook niet zo vaak.
“Zeg, Paul, misschien een rare vraag, maar hoe zit je met je kerstgevoel?”, vraagt de juf van groep 5 aan mij.
Voor ik door ga, schets ik even hoe de situatie ervoor staat. Op de voordeur van de school hangt een affiche met “Welkom Sinterklaas”. Ik heb net de cadeautjes voor de peuters afgegeven bij mijn vrouw en ik had net te horen gekregen, dat we op vrijdag om half 8 aanwezig zijn om het podium op te bouwen.
Goed, op dat moment vraagt iemand hoe het staat met mijn kerstgevoel…
De aap komt gelukkig snel uit de mouw. Of ik op 17 december vrij ben, want het pak voor de Kerstman lag al klaar. Tenminste … als ik het leuk zou vinden, om dit jaar de kinderen op het schoolplein te willen verwelkomen met een “Hoo Hoo Hoo” en een “Vrolijk Kerstfeest”. Met de belofte mijn rooster er even op na te kijken ga ik naar huis.
Thuis zijn de reacties verschillend, maar als ik zachtjes mompel, dat ik die avond vrij ben, begint mijn jongste dochter te glunderen. Ze zit dan wel in groep 8 en weet heus wel dat Sinterklaas en de Kerstman leuke verzinsels zijn, maar papa als Kerstman ziet ze wel zitten. En dat geeft mij ook weer een goed gevoel … een kerstgevoel.
Echter voor misschien een uurtje, want als ik mijn vijfde hotdog pak, hoor ik iemand in de kamer zeggen: “Hee, pap, dat je Kerstman gaat spelen wil niet zeggen, dat je dezelfde buik moet hebben, hoor.”
Het is alweer even geleden, maar tijd verdelen tussen allerlei activiteiten lijkt zo wat een dagelijkse bezigheid. In ieder geval zijn alle beloofde reviews getikt en online gezet, ben ik druk bezig op Facebook en sinds kort een Nederlandstalige reviewsite gecreëerd.
Waarom … ach, een mens moet wat te doen hebben en op die manier heb ik wat afleiding.
Maar waarom een DS reviewsite? Van alle handhelds is deze eigenlijk het meeste favoriet hier in huis en op die manier komen allerlei spellen aan bod. Want de één hodt van RPG-achtige spellen, de ander van denkspelletjes. De jongste zit helemaal in de “echte” meidenspellen. Dus, variatie genoeg.
De reviews zijn open en eerlijk, je vindt een spel goed of niet. Geen hoogdravende taal, nee … gewoon hoe het spel speelt, eruit ziet en of het zijn eurootjes waard is. Natuurlijk, als PC-gamer heb ik altijd wel iets aan te merken aan spellen op consoles of handhelds, maar ook daarin probeer ik objectief te blijven. Kom anders gewoon even kijken op Into DS.
Afgelopen week kwam mijn dochter met een opvallende vraag: ‘Pap, speel jij ook boerderijtje op Facebook?’ Begreep eerst niet hoe ze daar aan kwam, tot mijn vrouw vertelde, dat het op TV was geweest. Farmville (zo heet de game op FB) was één van de best gespeelde spellen, er bleken zelfs mensen te zijn, die hun wekker zetten om op tijd hun oogst op te halen.
‘Doe jij dat ook?’, vroeg mijn dochter meteen. Voor ik antwoord kon geven, riep mijn oudste: ‘Welnee joh, die kijkt hoe lang iets duurt en zorgt ervoor dat hij in zijn vrije tijd achter de computer zit om zijn aardbeitjes te oogsten…..’
En het stomme is … hij had nog gelijk ook.
Oh, heerlijk, er zitten bijna twee weken vakantie op en nog een week te gaan. Gewoon lekker thuis, af en toe een dagje er tussen uit en verder rusten, genieten van het weer en lekker bijtanken. Dat laatste is zonder meer nodig, in principe staat mijn volgende vakantie gepland in de eerste week van december.
Vakantie, de uitvinder van dit woord verdient een lintje. Vorig jaar zat ik drie weken te wachten op mooi weer, dit jaar zit ik er midden in. En regen, die ’s nachts valt is niet belangrijk … daar merk ik niets van.
Afgelopen week hadden de kinderen het een beetje voor het zeggen. Binnen het budget mochten ze drie attracties uitkiezen. De keuzes waren simpel.
Duinrel werd gekozen, omdat we hier kortingskaarten voor hadden (toch nog een beetje in de pap te brokkelen). De jongste dochter wilde naar de Apenheul en na lang beraad werd Toverland de derde keuze. Dat ik zo’n beetje alles mocht rijden, waren ze voor het gemak even vergeten…
Dus afgelopen zondag naar Duinrel. Door onze “connecties” op de school van de jongste is dit park geen onbekend terrein. regelmatig zijn mijn vrouw of ik mee geweest op schoolreisje (onze oudste twee zaten op dezelfde school). Daarnaast waren wij altijd fervente bezoekers van het Tiki-bad, een subtropisch zwemparadijs.
Maar Duinrel verliest zijn charme, ondanks de komst van de Falcon, een high speed achtbaan. Toiletten ruiken niet fris, het park ziet er rommelig uit. Daarbij genomen de camping en bungalowpark, die in het seizoen natuurlijk ook open zijn en extra drukte meebrengen.
De laatste keer dat wij in Apenheul en het park Berg en Bos waren geweest, was zeker zo’n twintig jaar geleden. Tussendoor een soort bliksembezoek met school, dus de keuze van onze dochter beviel ons ook. En het beviel ook. Apenheul is door de jaren heen steeds veranderd, maar het blijft gewoon leuk. Je loopt tussen de aapjes, er is een duidelijke wandelroute en alles is gewoon goed verzorgd.
Afgelopen woensdag was het de beurt aan Toverland in Sevenum, ja inderdaad die van SBS6. En … buiten alle verwachtingen. Attracties binnen en buiten, voor jong en oud. En ik heb me eraan gewaagd … de Scooter Bikes, de Rodelbaan en natuurlijk de houten achtbaan Troy. Gewoonweg een sensatie en ik zou haast zeggen Walibi-waardig. En, als neusje op de zalm, schone toiletten … wat een genot.
Tot zover een vakantie blogje met nog een weekje te gaan. Een weekje met tropische temperaturen, als ik de weermannen -en vrouwen moet geloven. Een week waarin SNW haar nieuwe site presenteerd aan de teamleden, een week waarin veel “gevergd” zal worden van de admins en de mods. Maar ook een week, waarin ik zeker nog even zal bruinen voor ik een weekje later de nachtdiensten weer in ga.
Today the whole nation celebrated Koninginnedag, nicely translated as Queen’s Day. Started as a kind of honourable tour to celebrate the queen’s birthdayat Soestdijk Palace during the reign of the former Queen Juliana. Nowadays, under Queen Beatrix, the Royal Family visits some cities on Queen’s Day. Although it’s not her birthday (this is January 31st) it’s still in honour of Queen Juliana, that the Royal Family decided to keep this day as the day to celebrate.
But there is more. It’s an official national holiday. People go to Vrijmarkten. On these markets, people can try to get rid of their old stuff. A kind of second hand market.
In Amsterdam and Utrecht you can find the biggest ones.
Koninginnedag isn’t just a Dutch festival, in my Simstown River’s Hill people celebrated this day too. People went to the Oranjeplein to meet each other, to dance and to play games.
Check River’s Hill Dagblad (in Dutch, but there will be a special picturepage on the blog) to see how happy everybody was on their own Sims Queen’s Day.
The pups are three weeks old and finally we’ve found the names.
But although we had the plan to give them all a name starting with the letter B, we decided to give the male pup an another starting letter.
The oldest one, the male pup, is named DeeJay. Although we had enough possibilities with a B, finally we thought of a name more suited to this giant pup.
The second pup, a female, will be called Belle from now on.
The last one is named Bijou. This one is the little problem child and a jewel too. Just when I think of the bills of the vet, she already costs me. One thing is for sure, this puppy will stay with us.
How about the other two? Well, we still don’t know. In our heart we know not to get attached to the pups, but it’s just so cute. They are all adorable, and now they have name it’s more and more difficult to decide. We will see, they aren’t ready for the big world outside right now. They have at least six weeks untill they can leave their mother.
But, OMG, this is going to be a big problem, that’s for sure….
It’s not a original idea, I saw it on Alex’s weblog some days ago.
But I’ve added a photo book with all the photo’s of the three little puppies in our life.
A little update is in order. Tomorrow they are already three weeks old. Last Saturday they opened their eyes for the first time. We decided to give the three names, starting with the letter B.
Why? Because their parents, Bindi and Bowie, have names starting with a B too. But it’s tough, to name these three. So, suggestions for one male and two female puppies are welcome.
How are they doing? The oldest one is already the biggest. He is growing and weights almost 1 kilo. The second one is a good eater. Not as good as her big brother, but no problems.
The third isn’t doing very well. She is already the lowest in rank, tries to eat, but isn’t getting enough. We have to feed here some extra milk every day. We have an appointment to make some X-Rays, because there is a possibility that there is something wrong inside. But, she is still alive, although she isn’t gaining enough weight per day.
Still the big question here at home, how many do we keep? OK, there is still no answer. Hopefully soon …
Maybe you’ve noticed Sims 2008 in my personal blogroll. Sims 2008 is the follow-up to Sims2005NL, a site I own for many years.
But today this is altered, Sims2005NL and the download partner Sims2005DL are history. Today I uploaded the first pages (it’s still a TEST) of Sims 2008 to the new server.
At this moment still in Dutch, but I am considering to make the site bilingual, in Dutch and English.
Besides this I created a download policy. Most of the downloads are free, but there had to be a way to create exclusive downloads. And I found one and it’s called SNW.
All the exclusive downloads will be found on the Exchange of Simsnetwerk/Simsnetwork, so if someone like to have them, he/she have to become a member of my favourite sites. What a way to help another….
Like I said, we’re still in the testingstage, but Sims 2008 is a fact …
Newer Posts »