Bitez, 18 juli 2010
Vandaag hebben we ons getrakteerd op een Lazy Cruise. Het uitgangspunt van deze boottocht langs de vele kleine Turkse eilandjes en baaien is NIETS DOEN. En … daar zijn we natuurlijk goed in, als we op vakantie zijn.
Ons cruiseschip ligt in de baai bij Gümbet, een badplaats vlakbij Bitez. Op de eerste foto zien jullie, dat het cruise-gedeelte ergens in de Egeïsche Zee moet zijn gevallen, maar het is een boot, het vaart, dus vooruit met de … geit (?).
Het bovendek is het zonnedek. Dit is een zeer grote blauwe gymnastiekmat, dat bij aankomst al zo heet is dat je er een ei op kunt bakken. Een handdoek is dus een must, wil je op het zonnedek willen zitten. Benedendeks is een ruime kajuit, waar met gemak zo’n 40 mensen uit de zon kunnen zitten.
En, natuurlijk een bar. Met echte toeristische prijzen … want er moet wat geld verdiend worden.
Eenmaal op het water “valt” het gelukkig allemaal wel mee. Ondanks de gemiddelde temperatuur van 35 graden of meer, is het dankzij de zeebries draaglijk in de zon.
De eerste stop is Camel Beach. Volgens de informatie kun je hier kameel rijden. De aanwezige kamelen hebben eerder een Algida ijsje nodig, dan een toerist op hun rug. Reden te meer om ze met rust te laten… Camel Beach ziet er zelf uit als een aanlegsteiger met een bar, een ijstentje en een souvenirshop.
Daarna wordt het een gezellige baaientoer, waarbij het bij iedere stop mogelijk is om te zwemmen. Rond het middaguur een lunch, met macaroni, kofte (Turks gehakt) en wat sla (bij de prijs inbegrepen). Verder heb je de hele dag de tijd om vooral niets te doen. Je fotografeert wat, je drinkt wat koud water, kijkt wat om je heen … En uiteindelijk ben je verheugd als de toerleiding aangeeft dat de volgende stop de thuishaven zal zijn.
Een dagje niets doen lijkt een gunst, maar uiteindelijk zit je vast op een boot en verveelt het niets doen al gauw. Maar er wel aan toegekomen om wat leuke plaatjes te schieten, die zo in een jigsaw puzzeldoos kunnen.
Gedurende mijn vakantie in Turkije heb ik een soort dagboekje bijgehouden, welke ik in de laatste week van juli 2010 op mijn SNWeblog uit zal werken. Hierbij zijn de publicatiedata aangepast aan de dagen, waarop ik wat in mijn eigen kladblokje gekrabbeld heb. In verband met mijn Facebook koppeling staat de datum ook in de tekst
Bitez, 17-7-2010
Vandaag gewoon lekker rustig aan gedaan. Heerlijk uitgerust bij het zwembad, een lekkere wandeling naar het einde van de boulevard. Gewoon genieten. Daarbij een beetje gefotografeerd, maar wel vroeg naar bed. Morgen staat er een cruise op het programma.
‘s Avonds hadden we een kleine verrassing. Als je een fooitje achterlaat voor het schoonmaakteam (ze komen hier elke dag schoonmaken en lakens verversen), laten ze een leuke attentie achter. Op ons bed vonden we een zwanenpaar (of een hartje) gemaakt van handdoeken….
Bitez, 16-7-2010 (13:00)
Vanochtend hebben we het openbare vervoer in Turkije uitgeprobeerd. Een kleine uitleg is op zijn plaats. Turkije heeft een relatief goedkoop busnetwerk met busjes, waar ongeveer 12 mensen in kunnen zitten. Dit wordt Dolmus genoemd. De Dolmus rijdt volgens een vaste route van de ene plaats naar de andere, maar in tegenstelling tot ons openbaar vervoer kent het systeem geen haltes. Om de bus te laten stoppen, sta je ergens langs de route en steekt gewoon je hand op. Het busje stopt dan gewoon langs de kant van de weg, ongeacht waar hij zich op de rijbaan bevindt.
Men betaalt de reis in Turkse lira, maar ook dit gaat nogal “vreemd”. Je roept waar je heen wilt, geeft het geld via de medepassagiers naar voren en via dezelfde passagiers krijg je het wisselgeld terug. Tja … de Turkse bevolking vertrouwt elkaar en haar toeristen.
De chauffeurs hebben volgens mij hun opleiding gekregen in het spel Need for Speed, of een soortgelijke game. Toeterend, snijdend, bumper klevend zoeken zij hun weg over de rijbanen. Ik rijd al wat jaartjes auto, maar ik ben er achter gekomen, dat het Turkse verkeer zich zeer agressief voort beweegt. En … een Dolmus wordt gewoon gevuld, alsof er vee naar de markt gebracht moet worden. Voor je er erg in hebt, zitten en staan er zo’n twintig mensen in het busje. En de chauffeur … die duwt zijn busje door het verkeer, zonder rekening te houden met de mensen die zich staande proberen te houden.
Een zeer attractieve belevenis, een ritje in een rollercoaster is volgens mij veiliger … maar, ondanks alles hebben we het er zonder kleerscheuren vanaf gebracht.
Gedurende mijn vakantie in Turkije heb ik een soort dagboekje bijgehouden, welke ik in de laatste week van juli 2010 op mijn SNWeblog uit zal werken. Hierbij zijn de publicatiedata aangepast aan de dagen, waarop ik wat in mijn eigen kladblokje gekrabbeld heb. In verband met mijn Facebook koppeling staat de datum ook in de tekst.
Bitez, 15-7-2010 (22.00)
Warm … Wat een verschil met ons kouwe kikkerlandje. Vanochtend, vanuit mijn appartement met air-conditioning, liep ik al tegen een muur van warmte op. Gewoon, zo om een uur of acht, even naar het supermarktje lopen voor wat brood en boem … de temperatuur stond al op zo’n kleine 30 graden.
Nu ben ik al vrij snel verhit, dus het zweet kwam me lachend tegemoet. Maar dat is zuiver gewenning, ik was natuurlijk nog een beetje gewend aan de Nederlandse warmte….
Prachtig … Vandaag hebben we even rustig ons vakantieparkje bekeken, en uiteindelijk gestand bij het zwembad. Wat een heerlijkheid, lekker koel water bij een temperatuur van 35 graden gemiddeld. Het park zelf ziet eruit als een klein dorp, met twee “pools”, restaurantje, bij beide zwembaden een bar … Kortom, prachtig.
Goedkoop … Je moet toch ook eten, dus vanavond zijn we de boulevard van Bitez afgewandeld. De boulevard is eigenlijk een aaneengesloten horecapromenade. Volgens mij is het gehele Turkse restaurantleven neergestreken in deze badplaats.
De plaatselijke munt is de Turkse Lira, welke ongeveer € 0,50 waard is. En dat maakt een diner voor drie wel erg goedkoop. Een halve liter bier komt uiteindelijk op zo’n € 3,50, wat toch wel meevalt. Een redelijke maaltijd ligt rond de € 7,00. Langs de boulevard zag ik zelfs een Engels Ontbijt voor maar € 3,25.
Ik denk, dat we regelmatig buiten de deur zullen eten. Alleen vanavond al waren we met zijn drieën, omgerekend, nog geen € 35,00 kwijt voor eten en drinken.
Gedurende mijn vakantie in Turkije heb ik een soort dagboekje bijgehouden, welke ik in de laatste week van juli 2010 op mijn SNWeblog uit zal werken. Hierbij zijn de publicatiedata aangepast aan de dagen, waarop ik wat in mijn eigen kladblokje gekrabbeld heb. In verband met mijn Facebook koppeling staat de datum ook in de tekst.
Bitez, 14-7-2010 (22:50)
Ik moet zeggen, het was nogal vroeg vanochtend. Zo ergens midden in de nacht moesten we op Schiphol zijn, om vervolgens rond half zeven te vertrekken naar Turkije.
Eindbestemming zal zijn Bitez, een badplaats vlak in de buurt van Bodrum, wat door de Turkse bevolking gezien wordt als een jet-set badplaats. Bitez wordt dan ook omschreven als een rustig, maar toch ook toeristisch plaatsje met een smal strand aan één van de vele baaien van het schiereiland.
Eenmaal uit het vliegtuig begon het al goed. Drie koffers afgeleverd op Schiphol, maar op het vliegveld van Bodrum verschenen er maar twee. Terwijl de hostess buiten op je staat te wachten, niet wetend wat er aan de hand is, sta je dus je koffer als vermist op te geven. En … je bent niet de enige.
Maar, na veel moeite, daarbij geïrriteerd door de dwarse Turkse bureaucratie aan het loket van de vrachtbehandelaar, zitten we in de bus naar Bitez. Later dan eigenlijk verwacht … maar goed.
Het vakantiegevoel komt al weer langzaam terug als je in de bus onderuit zakt. De vermiste koffer bevat eigenlijk allemaal extra spulletjes, de belangrijke spullen (kleren, zwemkleding e.d.) zitten gelukkig in de andere twee. En na een tocht langs allerlei hotels en appartementencomplexen belanden we op onze nieuwe stek voor de komende acht dagen. Snel koffers naar het appartement, en Bitez in. Even een kleine verkenningstoer, wat eten en nog even het zwembad in …. De vakantie is begonnen!
Gedurende mijn vakantie in Turkije heb ik een soort dagboekje bijgehouden, welke ik in de laatste week van juli 2010 op mijn SNWeblog uit zal werken. Hierbij zijn de publicatiedata aangepast aan de dagen, waarop ik wat in mijn eigen kladblokje gekrabbeld heb. In verband met mijn Facebook koppeling staat de datum ook in de tekst.