Vanmorgen was het weer zo ver. Grote, irritante sneeuwvlokken … ik zeg expres irritant, want het gaat nu toch echt vervelen. Dan wel, dan niet … ik ben best wel een liefhebber van de winter … maar nu wordt het gewoonweg vervelend.
Nu, nog geen twee uur later, kijk ik naar een bijna heldere lucht, een volle zon en zie ik alle troep, die vanochtend de nodige uitglijders veroorzaakte, weer verdwijnen (als sneeuw voor de zon 
)
Een paar dagen geleden een auto gehuurd, en vanmorgen had ik meteen weer door, waarom ik zo blij ben met mijn fiets. Wat kunnen mensen ongelooflijk achterlijk reageren, als er ineens sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen.
Goed, dochters waren al lang blij. Allebei netjes naar school gebracht, dus die zijn veilig aangekomen. Maar bij de school van de oudste had ik meteen door, hoe het mogelijk was, dat daar zo vaak “bijna” ongelukken met fietsers ontstaan.
Ze letten werkelijk nergens op. Terwijl je staat te wachten op fietsers, die je netjes voor moet laten gaan, duiken er hele horden vanaf het fietspad aan de overkant vlak langs de auto het straatje naar de school in. Niemand kijkt, rijdt gewoon door … Als automobilist heb je dus ogen aan zes kanten nodig, wil je niet “per ongeluk” zo’n onbesuisde ezel scheppen.
Want anders kan ik deze onbesuisde scholieren niet noemen, gewoon ezels. Hoewel ik zelf veel fiets, en best wel eens ergens snel tussen door duik, is dit gewoon onverantwoord rijgedrag.
Eén steekt over en de rest van de horde, duikt er als een lange sliert achter aan. Wie toevallig van de tegenover gestelde richting komt, moet gewoon remmen … wat geen succes is als sneeuw de wegen besmeurt. Zelfs fietsers, die aan je eigen kant rechtdoor willen (en dus voorrang horen te krijgen), moeten in de rem … de niets ontziende horde duwt zich als het ware het straatje in.
Vreemd genoeg valt mij dit alleen op, als ik zelf weer eens in een auto zit, of zelf rijdt. Hoewel ik al aardig wat jaartjes mijn rijbewijs heb, ben ik toch wel blij, dat wij jaren terug besloten de geldverslinder de deur uit te doen. Toch … als ik dan weer eens een paar dagen heb rondgereden (met of zonder sneeuw) … heb ik voldoende energie om de fiets weer te pakken.
Dus, vanavond gaat de auto weer terug naar de verhuurder en is het weer fietsen geblazen …
Ik had hier nog niet gereageerd (wel gelezen). Ik geloof best dat het voor automobilisten vervelend is soms. Maar doordat het zo’n leuke wisselwerking is, gaan automobilisten asocialer rijden in de buurt van fietsers, ook fietsers die er dus niets aan kunnen doen, dat sommige fietsers zo idioot doen. Ik heb ervaring met lopen en fietsen (bij gebrek aan een auto) en ik kan wel stellen dat, zodra de meesten in een auto stappen, er geen respect of begrip meer is voor de voetganger (of fietser). Wij hebben hier in het dorp een zebrapad, maar als ik daar met Seth wil oversteken, moet ik nog de helft van de tijd blijven staan omdat auto’s als idioten doorrijden. Ik kan er wat van krijgen.
Maar ik snap je overigens heel goed. Tieners zijn vaak ronduit irritant, ook op fietsen. En dat zeg ik niet omdat ik geen tiener meer ben. Dat vond ik ook al toen ik zelf nog tiener was. Tieners denken niet na. Of ze denken dat ze wel veilig zijn, omdat ze brutaal doorrijden.
Comment by Rosie — 17/02/2010 @ 08:54 |